Dzieci uczą się języka polskiego (Fot. Iryna Samodied)

Na całym świecie 21 lutego jest obchodzony Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego. Święto to zostało ustanowione przez UNESCO 17 listopada 1999 roku. Przypomina o różnorodności językowej i podkreśla znaczenie języków dla rozwoju dziedzictwa kulturowego poszczególnych narodów. Przesłaniem Międzynarodowego Dnia Języka Ojczystego jest ochrona języków, promowanie wielojęzyczności i podkreślanie wartości edukacji językowej.

Język jest głównym źródłem przekazywania informacji, pozwala interpretować i opisywać rzeczywistość, tłumaczyć różne wydarzenia, a co najważniejsze pomaga zachować od zapomnienia ważne przesłania moralne, kulturowe czy historyczne narodów świata. Zrozumienie człowieka i zjawisk zachodzących w otaczającej go przestrzeni dokonuje się również za pomocą języka.

Na świecie istnieje około 6-7 tysięcy żywych języków. Szacuje się, że w historii ludzkości istniało ich dwa razy tyle, z czasem jednak niektóre z nich zaczęły zanikać i stały się martwe. Obecnie do najbardziej popularnych języków należą: chiński, angielski oraz hiszpański. Natomiast jeżeli chodzi o polszczyznę, to jest uznawana za jeden z 25 największych języków na świecie, gdyż posługuje się nią ponad 50 milionów ludzi w Polsce i poza jej granicami.

Język polski wywodzi się z języka praindoeuropejskiego. Powstał z zachodniego wariantu prasłowiańskiego, z dialektu lechickiego. Najbliższej spokrewniony jest z językiem czeskim, słowackim i ukraińskim. Poza tym, na polszczyznę duży wpływ wywarły między innymi: niemiecki, włoski, francuski oraz łacina. Obok chińskiego, węgierskiego i fińskiego polski jest uznawany za jeden z najtrudniejszych do nauki języków świata. To wszystko za sprawą skomplikowanej gramatyki z mnóstwem wyjątków oraz tak zwanych „szeleszczących” liter.

Źródło: polszczyzna.pl

Polski alfabet, jak większość alfabetów krajów europejskich, powstał na bazie alfabetu łacińskiego i składa się z 32 liter. Dziewięć z nich nie znajdziemy jednak w żadnym innym alfabecie… Są to: ą, ć, ę, ł, ń ó, ś, ż, ź. Oprócz „szeleszczących” liter dodatkowym narzędziem tortur dla obcokrajowców są „dwuznaki”, czyli: cz, ch, sz, rz, dz, dż oraz dź. Zestawiane w różnych kombinacjach tworzą łamańce językowe, takie jak: „Chrząszcz brzmi w trzcinie w Szczebrzeszynie”.

O bogactwie języka polskiego świadczą liczne dzieła literackie. Język polski, mimo iż zmieniał się na przestrzeni wieków, niesie w sobie przesłanie wielu pokoleń naszych przodków, zawiera w sobie kod polskiej kultury, tradycji i historii narodu polskiego. Dla każdego Polaka ten dzień jest wyjątkową okazją do zastanowienia się nad znaczeniem języka polskiego dla wielu pokoleń Polaków, którzy w ciągu wieków pielęgnowali polszczyznę, a w różnych okresach dziejów walczyli o przetrwanie polskości. Wybitny twórca XX wieku, poeta Leopold Staff tak pisał o języku polskim w wierszu „Mowa ojczysta”:

„Bądź z serca pozdrowiona,
Ojczysta święta mowo!
Niby łańcuchem złotym
Wiąże nas twoje słowo”.

Słowa te podkreślają ogromne znaczenie, jakie odgrywa język ojczysty w kształtowaniu się tożsamości narodowej Polaków. Wskazują też, że polszczyzna łączy i pozwala trwać w jedności Rodakom na całym świecie. Można zatem stwierdzić, iż jednym z ważnych elementów współtworzących narody, składających się na tożsamość narodową każdego człowieka jest język ojczysty. Jest on również ważną cechą, która odróżnia jeden naród od drugiego.

Opracowała Danuta Stefanko

Partnerzy

Współpraca

Partnerzy medialni

Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

Projekt wspierany ze środków Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w ramach konkursu Polonia i Polacy za granicą 2021

Fundacją Wolność i Demokracja

Projekt „Profesjonalne media na Ukrainie 2021-2022” realizowany przez Fundację Wolność i Demokracja


Publikacja wyraża jedynie poglądy autora/ów i nie może być utożsamiana z oficjalnym stanowiskiem Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

Up