Każdy, częściej lub rzadziej, ale z nutką nostalgii i smutku wspomina o szkole. Lata szkolne – to czas nowych przeżyć, znajomości i uczuć. O swojej ukochanej szkole pamiętają również absolwenci i uczniowie polskiej szkoły nr 7 im. Adama Mickiewicza w Stanisławowie.

Szkoła, znajdująca się przy placu Mickiewicza powstała w 1946 roku i po II wojnie światowej została jedyną polską szkołą w mieście. Przetrwała do 1957 roku. Oficjalną przyczyną zamknięcia szkoły była niewystarczająca ilość mieszkańców polskiej narodowości. Obecnie w budynku znajduje się Obwodowy Instytut Pedagogicznego Kształcenia Podyplomowego.

Centrum Kultury Polskiej i Dialogu Europejskiego w Iwano‑Frankiwsku (d. Stanisławowie) już po raz drugi zorganizowało spotkanie uczniów i absolwentów tej szkoły. Uroczystość rozpoczęła się w dniu 12 października pod pomnikiem Adama Mickiewicza. Zebrani uczcili minutą ciszy pamięć o swoich nauczycielach i przyjaciołach, po czym złożyli kwiaty.

Kolejna część spotkania miała miejsce w Centrum Kultury Polskiej.

– Najważniejsze, co chcemy tym ludziom dać, to emocje. Bardzo się cieszę, że Centrum skupia wokół siebie nie tylko młodzież, ale też osoby starsze. Dzisiejsze spotkanie zostało przygotowane przez naszych wolontariuszy. Była to dla nich świetna okazja do wymiany doświadczeń oraz integracji ze starszym pokoleniem. Myślę, że ta integracja międzypokoleniowa ma wpływ na kształtowanie się naszej młodzieży – powiedziała dyrektor Centrum Maria Osidacz.

O latach szkolnych wspomina ze wzruszeniem Władysława Dobosiewicz, która zaczęła uczęszczać do szkoły już po wojnie w 1947 roku.

– To nasza ukochana szkoła. Nauczyciele byli bardzo fajni. Lata szkolne były najlepsze. Uczyliśmy się 10 lat. Początkowo moja klasa była bardzo duża, ale po ostatniej repatriacji zostało tylko dziewięć dziewczynek – powiedziała absolwentka szkoły im. Adama Mickiewicza. – Niestety w porównaniu do spotkania, które odbyło się w 2016 roku jest nas dużo mniej. Mimo to jesteśmy bardzo zadowoleni z dzisiejszego wydarzenia, było bardzo fajnie i wesoło – podsumowała pani Dobosiewicz.

Wolontariusze przygotowali przedstawienie okolicznościowe „Dwa światy”, pokazujące różnice między pokoleniami, ale podkreślające jak dużo jednak ma wspólnego młodzież i osoby starsze.

– Uważam, że takie spotkania osób starszych i młodzieży są bardzo potrzebne. Absolwenci tej szkoły mimo, iż są już w starszym wieku są bardzo pozytywni i się przyjaźnią. Przykład tej przyjaźni czerpię również dla siebie. Przyjaźń można okazywać każdym wieku, czy jesteś młody, czy jesteś osobą starszą, zawsze możesz być potrzebny. I nie tylko przy sprawdzianach, ale też w drodze życiowej – powiedziała Taisa Strużańska, wolontariuszka CKPiDE.

Młodzież skupiona wokół Centrum zaprezentowała zebranym na sali znane polskie piosenki i wiersze. Natomiast chór „Echo Stanisławowa” zaśpiewał tradycyjne pieśni „Kum i kuma”, „Szła dzieweczka do laseczka” oraz „Upływa szybko życie”.

Dla absolwentów i uczniów szkoły zostały przygotowane również konkursy i gry z nagrodami.

Władysław Karpiński, absolwent szkoły, urodzony w 1930 roku, specjalnie na okazję tego spotkania napisał wiersz, poświęcony polskiej szkole nr 7 im. Adama Mickiewicza.

– Początkowo uczyłem się w szkole im. Emilii Plater w Stanisławowie. To była najładniejsza moja szkoła. Siódemka została mi w pamięci, bo miałem tam przyjaciół. Mieliśmy wiele ciekawych przygód, byliśmy bardzo weseli. Dzisiejsze spotkanie było dla mnie bardzo wzruszające. Cały czas miałem łzy w oczach. Dlatego napisałem ten wierszyk, moje wspomnienia – powiedział pan Karpiński.

W ramach organizowanego spotkania czytelniczki Biblioteki Centrum Kultury Polskiej i Dialogu Europejskiego Lilia Babczuk i Zofia Siemianów wzięły udział w inicjatywie „Czytamy – gotujemy”. Po wypożyczeniu książek kulinarnych dostępnych w zbiorach biblioteki panie przygotowały słodki poczęstunek dla absolwentów, uczniów i gości spotkania.

Wspólne świętowanie zakończyło się potańcówką przy dobrej polskiej muzyce, którą przygotowało Radio CKPiDE.

Tekst: Danuta Stefanko


Wiersz Władysława Karpińskiego napisany z okazji spotkania absolwentów i uczniów polskiej szkoły nr 7 im. Adama Mickiewicza w Stanisławowie w roku 2019

U seniorów i seniorytek
Rzadko święto bywa
I niedziwnie, to rzecz jasna,
Często nas ubywa.

Ale, my z naszej „Siódemki”,
Sztywno się trzymamy
I naprawdę, w dzień dzisiejszy,
Piękne święto mamy.

Kiedyś byli to panienki
I kawalerowie.
Dzisiaj, nie mam ja pojęcia,
Nikt tak nam nie powie.

Kiedyś byli my chłopaki
Super brunetami,
Dzisiaj chłopcy i dziewczynki
Stali blondynkami!

Chłopcy stali się ojcami
Nawet i dziadkami
A dziewczynki, gdzie dziewczynki?
Stały się babciami!

Piękne były szkolne lata,
Lecz na żal nie wrócą,
We śnie tylko zobaczymy,
Późną, ciemną nocą.

Dobrym słowem dziś wspomnijmy
Was, nauczycieli,
A zostało Was żywymi,
Chyba już niewielu.

Życzę wszystkim powodzenia,
Dobrym zdrowiem się cieszcie
I Panu Bogu dziękujmy,
Że w Polskim Centrum jesteśmy!

Władysław Karpiński


 Zdjęcia: Danuta Stefanko, Ołesia Riszko

Partnerzy

Współpraca

Partnerzy medialni

Partnerzy

Współpraca

Partnerzy medialni

Senat Rzeczypospolitej Polskiej nad Polonią
Fundacją Wolność i Demokracja

Projekt współfinansowany w ramach sprawowania opieki Senatu Rzeczypospolitej Polskiej nad Polonią i Polakami za granicą za pośrednictwem Fundacji Wolność i Demokracja

Up